سرقت علمی

شاید گفتن این عبارات و به زبان آوردن عباراتی مشابه آن مانند:«سرقت ادبی»، «دستبرد ادبی»، «تقلب علمی»، «انتحال»، دزدی علمی» در محیط های علمی برای برخی افراد خصوصا دانشجویان تعجب برانگیز باشد. گروهی ممکن است با کمال تعجب با خود بگویند مگر می شود در محیط علمی که محیط فضل و فرهنگ وادب است این گونه امور زشت و ناپسند باشد و گروهی ممکن است از این تعجب کنند که مگر این موارد ایراد دارد که مستوجب اتهاماتی مانند «سرقت» و «تقلب» باشد؟ در واقع این دسته به شیوع این امر استناد می کنند و شیوع آن را دلیل بر خوب بودن آن می دانند و آن را امری عادی و رایج می دانند که همگان در انجام آن کوشا هستند.
البته این امر یک امری واکنشی نبوده و اساسا در بیان اصول روش تحقیق پیش بینی شده است. در روش تحقیق اصلی متذکر می گردد با عنوان اصل «امانتداری علمی» که محقق و پژوهشگر ملزم به رعایت آن است و رعایت نکردن این امر است که باعث طرح «سرقت ادبی» یا «تقلب علمی» می گردد.

روی سخن با کسانی است که ارزش علم و ادب وفرهنگ را می دانند و می خواهند که در این زمینه آگاهی کسب کنند؛ خصوصا دانشجویان عزیزی که با این امور آشنا نیستند و در ابتدای تحقیق و نگارش هستند چه این که تحقیق درسی انجام می دهند و چه این که درمرحله پایان نامه هستند. برای این افراد چند لینک گذاشته ام تا نسبت به آن آگاهی بیشتری داشته باشند و به آن مبادرت نورزند.
سایت استادان علیه تقلب

خبر برنامه ریزی برای جلوگیری از تقلب در پایان نامه ها
یک وبنوشت
کشف تقلب علمی